Kaybolan Yıldız… Sahneler Yalnız…


Neredeyse benimle aynı yaştayken başlayıp, birkaç sene önce sahneden çekilen A-Ha’ya özlem benimkisi işte. Sen onca sene muhteşem parçalar yap, sonra artık yaşlandığını fark et, sonra da sadece “Take On Me” ile hatırlasınlar… Ayıp yahu!

Sene 1982, Norveç’te bir grup kurulmuş.

Vokalde Morten Harkett, gitarist Paul Waaktaar-Savoy ve klavyede Magne Furuholmen… İlginç bir üçlü. İlginç, zira A-Ha parçalarını sevenlerin çoğu bile, Harkett hariç diğer elemanların adlarını bilmez büyük ihtimalle. Bu arada grup 1980’de organize edilmiş ama asıl ağır parçaları ikinci dönemlerine (90’lar diyelim) denk gelmiş. O arada ne yedilerse, beyinlerine vitamin, yüreklerine can olmuş yavrularımın.

Neyse efendim, demem o ki, 2010’da dağıldılar. Bıraktılar grup işlerini, beni mutsuz ettiler. Döner durur Cryin’ In The Rain…

Şöyle bir hatırlayalım, akabinde eski şarkılarını dinleyelim ve yeni popçulara, kendilerine müzisyen diyen çoğu moloza “WTF is this s..t” diyelim…

  • 1978’de biraraya geldiler.
  • 1982’de A-Ha yasal olarak kuruldu.
  • 1985’te ilk albümleri “Hunting High and Low” piyasada.
  • “Take On Me” ile kral oldular. Bir Grammy’leri oldu bile hemen.
  • 1986’da hızları devam ederken “Scoundrel Days” albümü yayınlandı.
  • Albümden “Cry Wolf” bir efsane.
  • 1988’e kadar ödülleri toplayıp turlara çıktılar, ardından “Stay On These Roads” albümünü dinleyicilere sundular.
  • Albümün altında sanki James Bond zorlaması varmış rüzgarları esiyor gibi. “The Living Daylights” 007’nin son şarkısı artık.
  • 1990’da “East of The Sun, West of The Moon” piyasada.
  • O ne öyle? “Crying In The Rain” diye bir parça var albümde. “Cold River”‘ı denemem lazım. (10 dakika sonra) “Sanırım müziğe aşık olabilirim!
  • 1994’te Memorial Beach albümleri çıktı. Tam bir ticari başarısızlıkla karşılaştılar. Evet, belki 1985’in havası yoktu albümde ama o gün dinleyip beğenmeyenler tekrar dinlerlerse, aslında ortalamanın çok üzerinde bir albümle karşılaşacaklar bence. Bugün hala böyle albümler yapabilen adamların sayısı bayağı az.
  • 1994’te karşılaştıkları Memorial Beach felaketi ile dağıldılar ve soloya oynadılar.
  • 1998’de tekrar birleştiler ve haberleri geldi. Yeni albüm yolda.
  • 2000’de bekleyiş sona erdi, “Minor Earth Major Sky” piyasada.
  • Albüme bir göz atarsak; “Minor Earth Major Sky”, “Velvet”, “Summer Moved On”, “The Sun Never Shone That Day”, “I Wish I Cared”… Sanırım tekrar aşık oldum ben bu ara…
  • Minor Earth Major Sky parçası ile sürüyle remix sahibi oldular, Avrupa radyolarında aylarca bir numaradan inmediler.
  • 2002’de “Lifelines” albümünü yayınladılar.
  • Albümden “Lifelines” ve “Forever Not Yours” diyorum… Müzik aşkım sürekli gidip gidip geliyor bu adamların albüm ve single çıkarma sıklığıyla doğru orantılı olarak.
  • 2004’te “Analogue” çıktı. Kişisel olarak, fazla popvari (günümüz popundan bahsediyorum) bulduğum için arada dinlediğim ama A-Ha kültünden ayrı tuttuğum bir albüm olarak kaldı benim için.
  • 2009 ve “Foot of The Mountain albümü. Baştan sona “There And Back Again” -Gittik ve Döndük- tadında. Evet, en uca gittiler ve artık kendi yataklarına döndükleri albüm. Baştan sona ilk albüm ile son albüm arasında gidip gelen karma müzikalitedeki şarkılardan oluşmuş ilginç bir çalışma. “Hoşçakalın” demek ister gibi. Ama hiçbir şekilde hit olamaz. Sadece “Butterfly, Butterfly” ile çok ilginç bir klip çalışmasına girişmişler. “Gittik canım” demişler. Aynı gitmelerini iyi karşılamayacağımız gibi, giderken bıraktıklarını da alkışlayacak değiliz. Gelin lan buraya çabuk!

Bu arada A-Ha’nın biletli seyirci rekoru Guinness’e girmiş durumda. 1991’deki Rock In Rio konserlerine 198.000 (yazıyla yüz doksan sekiz bin) biletli dinleyici gelmiş. Biletsiz girilebilen ya da diğer gruplarla ortak alınan bir bilet değil bu arada bu. Sadece A-Ha dinlemek için Rock In Rio bileti alanların sayısı. Oslo’lu bir grup için rakam fena değil, değil mi?

Asla yaşlanamayan Harkett’i unutmak mümkün değil artık… Birkaç klip koyayım, onlar kendilerini anlatırlar. Teşekkürler ama insan yeni single çalışmaları istiyor albümsüz kalsak bile…

Take On Me

The Sun Always Shine On TV

Butterfly, Butterly (The Last Hurrah)

Lifelines

Hunting High and Low

Summer Moved On

The Living Daylights

Forever Not Yours

Stay On These Roads

Minor Earth Major Sky

Cry Wolf

Reklamlar

Ben diyorum ki:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s